24 BEELDEN.nl

DCP

english version

Een film maken is een lang en intensief proces dat uitmondt in vertoning(en) voor publiek. Er zijn diverse mogelijkheden om een film te kunnen opsturen voor vertoning op het grote scherm, buiten de montagekamer. Eén daarvan is DCP: een Digital Cinema Package. Dit formaat is nauwkeurig beschreven in de DCI Specification, DCI staat voor Digital Cinema Initiative. Wereldwijd kunnen steeds meer bioscopen DCPs vertonen en als de apparatuur juist is afgesteld kun je uitgaan van een vastgestelde kwaliteit. Bij een beperkt budget kan het aantrekkelijk zijn om zelf een DCP te maken met bijvoorbeeld gratis software als DCP-o-Matic. Het lijkt op het eerste gezicht eenvoudig, maar er zitten wel wat haken en ogen aan. In mijn werk bij filmfestivals (als operateur en/of bij filmcontrole) kwam ik er achter dat een paar aanbevelingen teleurstellingen kunnen voorkomen. Deze tips zijn ook nuttig voor wie een DCP laat maken bij een lab. Dit document wordt wanneer nodig verbeterd en/of aangevuld. Hier volgt de tekst:

AANLEVEREN DCP’s

  1. Als je geen mogelijkheid hebt om je DCP degelijk te testen in een filmzaal maak er dan GEEN. Je DCP bekijken met EasyDCPPlayer is GEEN test. Stuur dan liever een ProResLT bestand in of iets gelijkwaardigs.
  2. Met een framerate van 24fps kun je op elke DCI-machine je film vertonen. Veel servers spelen 25fps ook af, maar je zult net zien dat die jouw film moet afspelen dat niet kan.
  3. Er zijn twee beeldformaten: 1998x1080px (FLAT, 1:1.85) en 2048x858px (SCOPE, 1:2.39) en de overeenkomende 4k varianten. HD (1920x1080px = 16:9 = 1:1.78) is dus NIET DCI. Je krijgt zwarte balkjes aan weerszijden van je beeld. Zelfs bestaat een kleine kans dat sommige apparatuur dit niet kan vertonen. Als je geen risico wilt nemen, zorg dan dat je beeld 1998x1080 is (maar rek het niet uit ;-) ). Full Container (C: 2048x1080px) voldoet aan DCI eisen, maar de meeste projectoren zijn hiervoor niet juist ingesteld. Niet gebruiken dus.
  4. Zorg altijd dat je eerste en je laatste frame zwart zijn en maximaal 1 seconde (zwart) na einde film. Is er geluid in zwart aan het einde van je film, noteer dat op een van de op te sturen onderdelen (zie 17.).
  5. Het geluid moet zijn: WAV, 24 bits, 48 kHz of 96 kHz, uncompressed PCM. Iets anders werkt niet!
  6. Als het kan, zorg dan dat er een Center-kanaal is. Heb je een stereo-mix, maak dan een extra kanaal aan door L en R samen te voegen (of maak alleen een Center-kanaal). Omdat DCI geen 3.0 toestaat maar wel 5.1, maak je 3 stille sporen voor LFE (=sub), Ls en Rs. Heb je een LtRt–mix (ProLogic), dan heb je daarvóór dus al separate sporen gemaakt. Gebruik die! De juiste volgorde is altijd: L, R, C, LFE, Ls, Rs. Als je overweegt je film in te zenden voor de Academy Awards, dan maak je geen kans op toelating zonder L, R, C.
  7. Bij het (laten) maken van je DCP kun je de bandwidth instellen. Zet deze niet hoger dan 125MB/s, omdat je DCP anders veel te groot wordt. Jouw film is nooit de enige film die op de play-out server staat en de ruimte daarop is beperkt. Ook kost het inladen (ingest) en transferen van je film veel tijd. Twee factoren die kunnen betekenen dat je film misschien niet vertoond kan worden.
  8. Als je de DCP gaat (laten) maken, zorg dat de CPL-naam en de annotation in de PKL-file kloppen. Lees dit: Digital Cinema Naming Convention !!! Als je alleen het plaatje bekijkt weet je al heel veel. Vervang in elk geval de standaard-naam die softwarepakketten aan een CPL geven! Op festivals kunnen vertoners niets met 5 films die allemaal "EasyDCPCreator" heten. Je loopt het risico dat je film in het verkeerde blok of helemaal niet vertoond wordt. DCP-o-Matic maakt het maken van een juiste CPL-naam makkelijk, dus maak daar gebruik van! Laat leeg wat niet van toepassing is of wat je niet weet. Hou de naam van je film kort. Kijk naar de voorbeelden op Digital Cinema Naming Convention.
  9. Een DCP bestaat in feite uit een verzameling bestanden. Distribueren of verzenden werkt alleen goed als de bestanden waaruit de DCP bestaat samen in een map staan. Geef die DCP-map een goede naam, bij voorkeur gelijk aan de CPL-naam (zie 8.)
  10. Veel speelfilms worden versleuteld om controle te hebben over de vertoningstijdstippen en –plaatsen. Voor festivals is dat een ramp, want voor elk apparaat heb je een andere sleutel (KDM) nodig. Dus doe je zelf en de (festival)lokaties waar je je film wilt vertonen een groot plezier: Géén versleuteling! Als je het toch wel doet moet je het heel erg goed regelen en blijven regelen, anders is de kans dat je film niet vertoond kan worden nogal groot. Dit betekent concreet: KDMs voor alle play-out servers van het festival/locatie, voor de hele festival/vertoningsperiode plus een week er voor (voor de tests). Versleuteling betekent dat je film niet wordt geaccepteerd voor de Academy Awards.
  11. Koop chips/popcorn/camembert en bier/cola/champagne, nodig de mensen uit waarmee je je film hebt gemaakt (camera, geluid, editing,...) en test je DCP in een theater bij jou in de buurt :-)
  12. Je kunt je film versturen op een externe harde schijf met USB of (als de bestandsomvang dat toelaat) een USB-stick. Wordt het een harddisk, neem dan bij voorkeur een CRU DX115, of een andere schijf met ook een SATA aansluiting. Via USB kan je film weliswaar overal geladen worden, maar het is wel veel trager. Dus als je film veel GB beslaat (zie 7.), besef dan dat inladen via USB lang duurt (ca. 1,5 x de speelduur van je film!) en dat dat in wijzigende festival-situaties kan betekenen dat je film niet vertoond kan worden. Je kunt een festival/theater vragen of je je film via internet kunt uploaden.
  13. Formateer de schijf of de USB-stick als ext2 of ext3 (met inode size op 128 bytes) en MBR (hiervoor heb je mogelijk Linux nodig). Dit is de DCI standaard. Sommige apparaten kunnen ook NTFS en/of FAT32 lezen, maar je neemt een gok, omdat er ook apparaten zijn die je schijf dan NIET kunnen lezen. In dat geval betekent het praktisch gezien dat je kosten hebt gemaakt voor het versturen van een harde schijf zonder bruikbare content!
  14. Je zet de DCP (de map dus, zie 9.) op de harde schijf. Meerdere DCPs op 1 harddisk werkt in de praktijk prima. Je kunt ook werken met Version Files (VF) voor bijvoorbeeld andere taalversies en/of ondertitelde versies. Let op de juiste naamgeving (zie 8.)! Meerdere partities op 1 schijf levert meestal problemen op, niet doen dus.
  15. Een harddisk is redelijk kwetsbaar, dus verpak hem “schokwerend” als je hem moet versturen. Er zijn prima hard-kunststof (of aluminium) koffertjes en dozen, gevuld met schuim, in de handel. Hou er bij het verpakken rekening mee dat de HDD ook weer terug- of doorgestuurd moet worden.
  16. Zorg dat alle toebehoren van de harddisk erbij zit: (E-SATA- en) USB-kabel, voedingsadapter, netsnoer, e.d.
  17. Zet ergens duidelijk de naam van de film(s) op de buitenkant van de verpakking, het mooist is een print van de CPL-naam/namen. Zet ook je contactgegevens op de buitenkant. Label alles wat je opstuurt (zie 16.) met bijvoorbeeld je naam.

Kijk vooral ook op mijn Links pagina voor uitvoeriger info!

Henk Rhebergen, oktober 2018